Alle meiden uit de buurt vielen voor Jantje Struijs, maar hij was smoorverliefd op zijn juf

De charismatische politicus Jan Struijs, bekend als leider van de 50Plus-partij, blikt terug op een jeugd vol nostalgie en vriendschap in de Vlaardingse Sperwerlaan, maar schuwt ook de donkere schaduw van de Tweede Wereldoorlog die zijn familie heeft getekend. Zijn jeugdherinneringen, vol voetbal, spelletjes en een onuitgesproken liefde voor zijn juffrouw, werpen een onverwacht licht op de man achter de politicus.

Een jeugd vol spel en populariteit

Jan Struijs, in zijn jeugd bekend als "Jantje", groeide op in een arbeiderswijk in Vlaardingen, een omgeving die hij met warme herinneringen bezit. De jaren zestig waren gevuld met spelletjes op straat, hutten bouwen en voetbal bij VFC. De buurt was een levendige plek, waar kinderen zich vrij konden bewegen en de straat hun speeltuin was. Jantje was bijzonder populair onder de kinderen, beschreven als een vrolijke en communicatieve jongen die altijd wel iets leuks te vertellen had.

Astrid van Beukelen, een van Jantje's speelkameraadjes, herinnert zich de populariteit van Jantje met een glimlach. Ze beschrijft hem als een jongen waar de meiden in de buurt op vielen, en bekent zelf een onuitgesproken verliefdheid gevoeld te hebben. Een betonnen paaltje in de straat diende als een soort troon, waar Jantje vaak zat en verhalen vertelde, omringd door zijn bewonderaars. Dit paaltje, nu in Astrid's tuin te vinden, is een tastbare herinnering aan die zorgeloze jeugd.

De contrasten in de buurt waren opvallend; de eenvoudige arbeidershuisjes met de teil voor het wasgoed en het beperkte aantal auto's, creëerden een unieke sfeer. Ondanks de bescheiden materiële omstandigheden, was de buurt rijk aan vriendschap en gemeenschapszin. Jantje, samen met vrienden als Peter, Gerard, Nico en Anneke, was een integraal onderdeel van dit levendige straatleven.

De schaduw van de Tweede Wereldoorlog

Hoewel Jantje's jeugd herinneringen oproept aan een idyllisch tijdperk, werd deze ook overschaduwd door de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog. Zijn vader, die tijdens de oorlog een onverklaarbare gewoonte had om eten te stelen, bleek later een complex verleden te hebben. Jantje ontdekte pas op latere leeftijd dat zijn vader deze daden pleegde om te overleven in een tijd van hongersnood en angst.

De 4e mei, de nationale herdenkingsdag voor oorlogsslachtoffers, was een dag van stilte en somberheid. Jantje herinnert zich dat er toen een "schaduw over hun leven" lag, een constante herinnering aan de gruwelen van de oorlog. De ervaring heeft hem gevormd en heeft hem een diep begrip gegeven van de impact van historische gebeurtenissen op individuen en families.

De oorzaak van zijn vaders diefstal lag, zo lijkt het, in de traumatische ervaringen tijdens de oorlog. De bezetting en de daaropvolgende hongersnood hebben een diepe litteken achtergelaten, die generaties lang doorwerkte. Dit aspect van Jantje's familiegeschiedenis werpt een nieuw licht op de man die hij vandaag de dag is: een politicus die zich inzet voor de kwetsbaren in de samenleving.

Een onuitgesproken liefde en de toekomst

Naast de vriendschappen en de donkere momenten, was er in Jantje's jeugd ook een onuitgesproken liefde voor zijn juffrouw, Loecke Vogel. De oud-lerares herinnert zich Jantje als een "schriel mannetje" in contrast met zijn dikkere klasgenoot Jan Kreukniet, die consequent "Jan" genoemd werd. De liefde voor zijn juffrouw was een typische jeugdervaring, een eerste kennismaking met romantische gevoelens.

De herinneringen aan zijn jeugd, zowel de vrolijke als de pijnlijke, hebben Jantje gevormd tot de persoon die hij nu is. Zijn vermogen om te communiceren en zijn empathie voor anderen, lijken geworteld in de ervaringen van zijn jeugd. De nostalgische herinneringen aan de Sperwerlaan, gecombineerd met de kennis van de donkere periodes, hebben hem een uniek perspectief gegeven op de wereld.

De wijk zelf is inmiddels veranderd, de arbeidershuisjes vervangen door modernere woningen. Toch blijft het betonnen paaltje, nu in Astrid's tuin, een symbool van een verloren tijd, een tijd van eenvoud, vriendschap en onschuld. Het is een herinnering aan de wortels van Jan Struijs, de man die een politieke carrière heeft opgebouwd op basis van zijn verbinding met de mensen en hun verhalen.