In haar nieuwste column uitte schrijfster Angela de Jong haar frustratie over de voorspelbare reacties op haar artikelen, terwijl ze tegelijkertijd de opkomst van vrouwelijke ondernemers, zoals Sharon Hilgers van My Jewellery, besprak en de traditionele genderstereotypen in de manier waarop succesvolle bedrijven van mannen en vrouwen worden beschreven, aan de kaak stelde. De discussie draaide om de perceptie van vrouwen in het bedrijfsleven en de hardnekkigheid van bepaalde opvattingen over hun rol.

De Vraag om Originaliteit en de Reacties op Columns

De recente column van Angela de Jong, gepubliceerd op 17 juli, was een reactie op de vaak voorspelbare en clichématige reacties die ze ontvangt op haar artikelen. Ze verzocht lezers om creatiever te zijn in hun commentaar, in plaats van steeds dezelfde opmerking te herhalen: "mens, ga toch koken." De schrijver gaf aan dat haar kinderen bezorgd zijn dat haar werk hen beïnvloedt, en dat ze daarom een diversiteit aan reacties zouden waarderen. De opmerking "mens, ga toch koken" verwijst naar een uitspraak van de overleden politicus Pim Fortuyn, die deze in een andere context gebruikte, en die nu door Wouke van Scherrenburg wordt aangehaald.

De toon van de column was niet louter een verzoek om meer originele reacties, maar ook een reflectie op de manier waarop vrouwen in de maatschappij worden gezien en hoe hun prestaties worden beoordeeld. De herhaling van de opmerking "mens, ga toch koken" symboliseert de hardnekkigheid van traditionele genderrollen en de soms onbewuste vooroordelen die vrouwen in professionele contexten ervaren. De Jong benadrukte dat haar kinderen zich zorgen maken over de invloed van haar werk en de reacties daarop, wat een persoonlijke dimensie toevoegde aan de discussie.

De Opkomst van Vrouwelijke Ondernemers en Genderstereotypen

De column werd getriggerd door een optreden van Jort Kelder in het programma *Goedenavond Nederland*, waarin hij het succes van Sharon Hilgers en haar sieraden- en kledingmerk My Jewellery besprak. Hilgers bouwde in korte tijd een miljoenenimperium op, met filialen in verschillende landen, en haar producten zijn populair bij een jong publiek. Kelder gebruikte de term "winkeltje" om naar Hilgers' bedrijf te verwijzen, wat De Jong als een voorbeeld van genderstereotypering beschouwde.

De term "winkeltje" contrasteert sterk met de term "bedrijf" die vaak wordt gebruikt om naar ondernemingen van mannen te verwijzen. Deze subtiele maar significante verschil in taalgebruik weerspiegelt de tendens om de prestaties van vrouwen in het bedrijfsleven te bagatelliseren of te minimaliseren. De omzet van My Jewellery, 98,5 miljoen euro in 2024, toont aan dat Hilgers' onderneming allesbehalve een klein "winkeltje" is. De Jong stelde de vraag waarom vrouwen überhaupt nog hun kop boven het maaiveld zouden willen uitsteken, gezien de vooroordelen en stereotypen waarmee ze te maken krijgen.

De Loonkloof en de Keuzes van Vrouwen

De column leidde ook tot een discussie over de loonkloof en de keuzes die vrouwen maken in hun carrière. De Jong suggereerde dat vrouwen vaak worden gedwongen om te kiezen tussen een carrière en een gezin, en dat dit leidt tot lagere lonen en minder kansen op promotie. De traditionele verwachting dat vrouwen de primaire zorgdragers zijn, beperkt hun professionele ontwikkeling en draagt bij aan de genderongelijkheid op de arbeidsmarkt.

De schrijver benadrukte dat de keuze voor zorgberoepen, die vaak door vrouwen worden bekleed, een rol speelt in de loonkloof. Hoewel deze beroepen essentieel zijn voor de samenleving, worden ze vaak minder gewaardeerd en minder beloond dan andere beroepen. De discussie over de loonkloof is complex en vereist een structurele aanpak, inclusief betere kinderopvang, flexibele werktijden en een cultuurverandering die genderstereotypen tegengaat.