Nikki Adamo, een Nederlandse topvrouw met een indrukwekkende internationale carrière, vertelt over haar onverwachte aankomst in Amsterdam tijdens de beginfase van de coronapandemie en hoe ze ondanks de bizarre omstandigheden een diepe verbinding met de stad ontwikkelde, mede dankzij haar hond. Haar verhaal werpt een licht op de unieke ervaringen van expats en de manier waarop een crisis een gemeenschap kan veranderen.
Nikki Adamo, 57 jaar oud, verliet haar geboorteland Australië met de ambitie om internationaal te werken. Haar carrière bracht haar naar diverse landen, waaronder Frankrijk, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk, in dienst van voedingsgigant Nestlé. In 2020 verhuisde ze naar Amsterdam om de Europese plant-based food divisie van Nestlé te leiden, een positie die later werd uitgebreid tot CEO van de Nederlandse tak. De timing van haar verhuizing, op 28 februari 2020, bleek echter allesbehalve ideaal.
Binnen twee weken na haar aankomst sloeg de coronapandemie toe, waardoor Amsterdam in een strenge lockdown kwam. De eerste indruk van de stad was daardoor surrealistisch: lege straten, gesloten cafés en een kantoor zonder collega’s. Adamo, geconfronteerd met een nieuwe baan, een nieuw land en een totale afwezigheid van fysiek contact, beschrijft de situatie als een ‘droomstaat’. De gebruikelijke manier waarop ze zich integreert in een nieuwe stad – door de lokale cultuur te ervaren en contact te leggen met de bevolking – was onmogelijk.
Ondanks de beperkingen vond Adamo en haar echtgenoot wel manieren om de stad te verkennen, vaak te voet. Ze observeerden hoe Amsterdammers, gedwongen om hun directe omgeving te waarderen, stoelen buiten zetten en met elkaar praatten. Deze periode werd door velen als een moment van herwonnen stadsleven ervaren, een contrast met de drukte en anonimiteit die later terugkeerde. Adamo’s hond speelde een cruciale rol in het vinden van contact en het opbouwen van een sociaal netwerk.
Nikki Adamo’s loopbaan bij Nestlé is een bewijs van haar ambitie en professionaliteit. Ze bekleedde diverse senior posities in verschillende landen, waarbij ze haar expertise in de voedingsindustrie kon inzetten. Haar verhuizing naar Amsterdam was een logisch vervolg op haar internationale carrière, aangezien Nestlé een significante aanwezigheid heeft in Nederland en de Europese plant-based food markt een groeiende focus was. De rol van CEO van Nestlé Nederland gaf haar de verantwoordelijkheid voor de strategische richting en de operationele uitvoering van de Nederlandse activiteiten.
Amsterdam, ondanks de uitdagingen van de pandemie, bleek een bijzondere aantrekkingskracht te hebben op Adamo. Ze omschrijft de stad als een ‘kleine stad met een groot hart’, waarbij alles en iedereen gemakkelijk toegankelijk is. De fietsvriendelijkheid en de nabijheid van culturele voorzieningen, zoals musea en restaurants, dragen bij aan de leefbaarheid. Deze kenmerken, in combinatie met de open en tolerante mentaliteit van de Amsterdammers, maakten een diepe verbinding mogelijk.
De ervaring van Adamo illustreert de complexiteit van het expatleven. Het verhuizen naar een nieuw land brengt niet alleen professionele uitdagingen met zich mee, maar ook de noodzaak om een nieuw sociaal netwerk op te bouwen en zich aan te passen aan een nieuwe cultuur. De pandemie heeft deze uitdagingen verder vergroot, maar tegelijkertijd ook de waarde van menselijk contact en gemeenschapszin benadrukt.
De periode van de lockdown in Amsterdam had een diepgaande impact op de stad en haar inwoners. De afwezigheid van toeristen en de beperkingen op het sociale leven leidden tot een gevoel van rust en een herwaardering van de lokale omgeving. De spontane ontmoetingen en gesprekken tussen buren, die Adamo observeerde, waren een teken van een veranderende dynamiek in de stad.
Echter, met de versoepeling van de maatregelen is de stad teruggekeerd naar een meer vertrouwde, maar ook drukkere toestand. De sfeer van ‘we hebben onze stad terug’ is verdwenen, en de drukte en de uitdagingen van een internationale metropool zijn teruggekeerd. Adamo’s observatie over het contrast tussen de pandemieperiode en de huidige situatie benadrukt de tijdelijkheid van bepaalde sociale fenomenen en de voortdurende verandering die steden doormaken.
De ervaring van Adamo onderstreept ook het belang van de rol van huisdieren, in dit geval haar hond, bij het integreren in een nieuwe gemeenschap. Honden bieden een natuurlijke manier om in contact te komen met andere mensen en om een gevoel van verbondenheid te creëren. Dit aspect van haar verhaal is bijzonder relevant voor expats en andere nieuwkomers die op zoek zijn naar een plek om zich thuis te voelen.