De 50Plus-leider Jan Struijs blikt terug op een idyllische jeugd in de jaren zestig, waarin hij, toen nog bekend als ‘Jantje’, een populaire jongen was in de buurt van de Vlaardingse Sperwerlaan. Een onverwachte ontdekking over de reactie van zijn vader op het stelen van eten uit de kast, werpt een ongemakkelijk licht op die zorgeloze jaren en de impact van de Tweede Wereldoorlog.
In de jaren zestig was de Sperwerlaan in Vlaardingen een plek waar kinderen vrijheid en vriendschap vonden. Jan Struijs, toen bekend als Jantje, was een van de populaire jongens in de buurt, omringd door vrienden zoals Peter, Gerard, Astrid, Linda, Nico en Anneke. Ze speelden tikkertje, voetbalden bij VFC en bouwden hutten, allemaal op straat, waar arbeidershuisjes stonden en het dagelijks leven eenvoudig was. Astrid van Beukelen herinnert zich de populariteit van Jantje: “Hij had een lekkere babbel.”
Jantje onderscheidde zich van zijn leeftijdsgenoot Jan Kreukniet, die als de dikkere van de twee werd beschouwd. Oud-lerares Loecke Vogel omschreef Jantje als een “schriel mannetje”, wat leidde tot de bijnaam die hij onder vrienden en buren behield. Een betonnen paaltje in de buurt werd zijn persoonlijke troon, waar hij zich graag ophield en verhalen vertelde, tot de wijk werd gesloopt en Astrid het paaltje redde en nu in haar tuin heeft staan.
De populariteit van Jantje strekte zich uit tot de meisjes in de buurt, die massaal voor hem vielen. Astrid van Beukelen gaf toe dat ze zelf “verschrikkelijk verliefd” was op hem. Ondanks de aandacht die hij kreeg, was Jantje een vriendelijke en vlotte spreker, wat bijdroeg aan zijn charme.
De zorgeloze jeugd van Jantje werd niet ontschied door de aanwezigheid van de Tweede Wereldoorlog. Op 4 mei lag er een schaduw over de buurt, een herinnering aan de donkere jaren van de bezetting. Een onthulling over het gedrag van zijn vader, die hem nooit strafte voor het stelen van eten, werpt een nieuw licht op die periode.
Pas later in zijn leven ontdekte Jantje de reden waarom zijn vader hem nooit een tik gaf voor het stelen van eten. De oorzaak lag in de ervaringen van zijn vader tijdens de oorlog, waarbij hij waarschijnlijk te maken had met hongersnood en tekort aan middelen. Dit inzicht geeft een dieper begrip van de context waarin Jantje opgroeide en de impact die de oorlog had op het gezin.
De herinneringen aan de jeugd van Jantje Struijs vormen een nostalgisch beeld van een vervlogen tijdperk, waarin de buurt een centrale rol speelde in het leven van kinderen. De speelplaatsen waren de straten, de buren waren als familie en de vriendschappen waren oprecht. Het verlies van die buurt, door de sloop van de wijk, is een pijnlijke herinnering aan de vergankelijkheid van de tijd en de waarde van gemeenschap.
De terugblik van Jantje Struijs biedt een uniek perspectief op de impact van historische gebeurtenissen op het dagelijks leven van gewone mensen. De combinatie van zorgeloze jeugdspeeltijd en de schaduw van de oorlog illustreert de complexiteit van de menselijke ervaring en de veerkracht van de geest.
