Al twintig jaar lang documenteert een Nederlandse moeder de groei van haar dochter door jaarlijks een foto te maken voor de iconische 'Victory Boogie Woogie' van Piet Mondriaan in het Kunstmuseum Den Haag, een unieke traditie die een fascinerende visuele kroniek van zowel de opgroeien van een kind als de evolutie van fotografietechnologie vormt. De bijzondere gewoonte, begonnen toen de dochter nog een peuter was, is uitgegroeid tot een levende legende binnen de kunstwereld en een bewijs van de kracht van doorgeefde tradities.

De Traditie van de Victory Boogie Woogie

Anne Karine Lemstra (59) en haar dochter Becca (23) zijn al twee decennia lang een vast onderdeel van de sfeer rondom het Kunstmuseum Den Haag. De traditie begon toen Becca, als driejarige, letterlijk onder het schilderij paste. Haar vader gaf haar een poster van 'Victory Boogie Woogie' voor op haar kamer, waarna ze het kunstwerk zelf begon te beschouwen als "haar schilderij". Dit vormde de basis voor de jaarlijkse foto, een artistieke variant op de traditionele groeimeter op de deurpost.

Elk jaar kiest Becca zelf de kleding uit die ze op de foto draagt, een reflectie van haar persoonlijke stijl en de trends van dat jaar. Anne Karine wijst met trots op een collage van twintig foto’s, die de evolutie van Beccas kledingkeuze en de gebruikte camera's laat zien. Van digitale Sony's tot de eerste Nikon, de foto's vormen een visuele documentatie van technologische vooruitgang. De humor zit hem in de details: Becca's groei, haar veranderende kledingstijl en de soms ongemakkelijke poses.

De jaarlijkse foto's zijn niet zonder interne debatten. Becca is niet altijd even enthousiast over alle eerdere beelden en wil sommige foto's liever uit de collage verwijderen. Haar moeder, Anne Karine, houdt echter vast aan de oorspronkelijke intentie: het vastleggen van de groei, zelfs als die niet altijd perfect of flatterend is. Een blauw vierkantje, een onbereikt doel op het schilderij, herinnert hen aan de momenten waarop Becca net niet meer paste.

Mondriaan en de Victory Boogie Woogie

Piet Mondriaan (1872-1944) was een invloedrijk Nederlandse kunstenaar, bekend om zijn abstracte stijl en geometrische composities. 'Victory Boogie Woogie', voltooid in 1944 vlak voor zijn dood in New York, is een van zijn meest ambitieuze werken. Het schilderij combineert Mondriaans kenmerkende horizontale en verticale lijnen met een dynamische, bijna ritmische compositie, geïnspireerd door de jazzmuziek en de bruisende sfeer van het New Yorkse nachtleven.

Het Kunstmuseum Den Haag verwierf 'Victory Boogie Woogie' in 1998 en het is sindsdien een van de belangrijkste bezienswaardigheden van de collectie. Het schilderij staat symbool voor Mondriaans zoektocht naar harmonie en evenwicht, en de abstractie die hij nastreefde om de essentie van de werkelijkheid vast te leggen. De specifieke keuze van Anne Karine en Becca om juist dit schilderij als achtergrond te gebruiken, getuigt van de blijvende aantrekkingskracht van Mondriaans werk op verschillende generaties.

De traditie van de jaarlijkse foto's draagt bij aan de populariteit van het kunstmuseum en de 'Victory Boogie Woogie'. Het biedt een toegankelijke en persoonlijke manier om met kunst in contact te komen, en laat zien hoe kunst een rol kan spelen in het dagelijks leven. De foto's zijn een levendig bewijs van hoe kunst een generatie kan overstijgen en een bron van inspiratie kan zijn voor nieuwe tradities.

De Toekomst van de Traditie

De traditie van de jaarlijkse foto's zal waarschijnlijk nog enkele jaren doorgaan, althans tot Beccas toekomstige kind de leeftijd van drie jaar bereikt. Anne Karine heeft aangegeven de reeks te willen vervolgen, maar de toekomst zal uitwijzen of Becca zelf de traditie zal voortzetten met haar eigen kinderen. De foto's vormen een uniek en waardevol document van een moeder-dochterrelatie, de groei van een kind en de blijvende kracht van kunst.

De foto's hebben online veel aandacht gekregen, wat bijdraagt aan de populariteit van de traditie en het Kunstmuseum Den Haag. De unieke combinatie van kunst, fotografie en persoonlijke geschiedenis maakt de foto’s tot een inspiratiebron voor anderen om hun eigen tradities te creëren en momenten vast te leggen. De traditie laat zien dat kunst niet alleen in musea te vinden is, maar ook in het dagelijks leven en in de relaties tussen mensen.