## Discriminatie op basis van gewicht neemt toe op de werkvloer: minder kans op promotie voor mensen met een maatje meer **Amsterdam –** Een recent onderzoek van kennisinstituut Movisie toont aan dat discriminatie op basis van gewicht een groeiend probleem is op de Nederlandse werkvloer.

Hoewel discriminatie op basis van etniciteit, seksuele voorkeur of handicap al langer erkend en bestreden wordt, lijkt arbeidsdiscriminatie op grond van gewicht wijdverspreid te zijn en nog niet de aandacht te krijgen die het verdient. Movisie baseert de conclusies op een analyse van 120 internationale wetenschappelijke studies, aangezien er in Nederland zelf nog geen specifiek onderzoek naar dit fenomeen is uitgevoerd. Het onderzoek, gepubliceerd op 9 juli, schetst een zorgwekkend beeld. Werkgevers lijken kandidaten met een hoger gewicht minder vaak uit te nodigen voor sollicitatiegesprekken en aannemen. Zelfs wanneer ze in dienst zijn, worden deze werknemers vaker beoordeeld met lagere scores en missen ze promotiekansen. Dit resulteert in een lager loon en een belemmering in hun professionele ontwikkeling. De bevindingen komen overeen met onderzoek uit Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Zweden, wat suggereert dat het probleem niet uniek is voor Nederland. Movisie-onderzoeker Hanneke Felten benadrukt dat de negatieve perceptie van overgewicht hardnekkig is en aanzienlijke gevolgen heeft voor de betrokken werknemers. De onderzoeken laten zien dat mensen met een maatje meer niet alleen te maken krijgen met het missen van kansen, maar ook met negatieve ervaringen zoals afwijzing, slechte beoordelingen en zelfs pesten door collega’s. Deze ervaringen kunnen leiden tot stress, verminderd zelfvertrouwen en een negatieve impact op de mentale gezondheid. De bevindingen sluiten aan bij een groeiende internationale trend. In Duitsland is gebleken dat vrouwen die als ‘dun’ worden beschouwd, vaker een hoger loon verdienen dan hun collega’s met een hoger gewicht. Dit suggereert dat een ideaalbeeld van slankheid een rol speelt in de beoordeling en beloning van werknemers, wat leidt tot een ongelijkheid die verder gaat dan louter persoonlijke voorkeur. De Nederlandse wetgeving biedt momenteel geen expliciete bescherming tegen discriminatie op basis van gewicht. Discriminatie is in Nederland in de wet vastgelegd op basis van factoren zoals etniciteit, geslacht, seksuele oriëntatie, religie, leeftijd, handicap en burgerlijke staat. Gewicht valt hier niet onder, waardoor werknemers met overgewicht geen juridische stappen kunnen ondernemen tegen discriminatie. Movisie pleit dan ook voor een herziening van de wetgeving om ook gewicht op te nemen als een beschermde categorie. De situatie is complex, omdat het onderscheid tussen objectieve criteria en subjectieve perceptie soms vervaagt. Hoewel gezondheid en welzijn belangrijke factoren zijn, kan het gewicht van een werknemer niet automatisch een indicatie zijn van hun capaciteiten of prestaties. De focus moet liggen op de individuele kwaliteiten en vaardigheden van een werknemer, en niet op hun uiterlijk. De bevindingen van Movisie roepen vragen op over de rol van onbewuste vooroordelen in de recruitment en beoordelingsprocessen. Werkgevers worden opgeroepen om hun procedures te evalueren en te zorgen voor een inclusieve werkomgeving waarin alle werknemers, ongeacht hun gewicht, gelijke kansen krijgen. Dit kan door middel van trainingen over diversiteit en inclusie, het implementeren van blinde sollicitaties en het bevorderen van een cultuur van respect en acceptatie. De discussie over discriminatie op basis van gewicht is niet nieuw. In de jaren ’90 en ’00 kwam er al kritiek op de ‘fat shaming’ cultuur en de negatieve impact van schoonheidsidealen. Echter, de erkenning van dit probleem als een vorm van arbeidsdiscriminatie is relatief recent. De bevindingen van Movisie vormen een belangrijke stap in het bewustzijn van dit probleem en benadrukken de noodzaak van actie. De gevolgen van deze discriminatie zijn niet alleen negatief voor de individuele werknemer, maar ook voor de organisatie als geheel. Het verlies van talent, verminderde productiviteit en een negatief imago kunnen allemaal gevolgen zijn van een niet-inclusieve werkomgeving. Door te investeren in diversiteit en inclusie, kunnen organisaties niet alleen hun sociale verantwoordelijkheid nemen, maar ook hun concurrentiepositie versterken. De komende jaren zal Movisie verder onderzoek doen naar de specifieke omstandigheden in Nederland en de impact van discriminatie op basis van gewicht op de werkvloer. De resultaten zullen worden gebruikt om beleidsaanbevelingen te formuleren en werkgevers te helpen bij het creëren van een eerlijkere en inclusievere werkomgeving. **Kernfeiten:** * Mensen met een maatje meer worden vaker afgewezen voor functies en krijgen lagere beoordelingen. * Ze hebben minder promotiekansen en verdienen vaker een lager loon. * Discriminatie op basis van gewicht is niet erkend in de Nederlandse wetgeving. * Het probleem komt ook voor in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. * Werkgevers worden opgeroepen om hun recruitment en beoordelingsprocessen te evalueren. * Slanke vrouwen verdienen in Duitsland vaker een hoger loon. * Movisie pleit voor herziening van de wetgeving om gewicht te beschermen. * De negatieve perceptie van overgewicht is hardnekkig. * Mensen met overgewicht ervaren soms pesten en negatieve beoordelingen. * De focus moet liggen op individuele kwaliteiten en vaardigheden, niet op uiterlijk. **Achtergrond:** De bevindingen van Movisie werpen een nieuw licht op de discussie over discriminatie op de werkvloer. Hoewel discriminatie op basis van traditionele factoren zoals etniciteit en geslacht al langere tijd aandacht krijgt, blijft de problematiek rondom gewicht onderbelicht. Dit is deels te wijten aan de complexiteit van het onderwerp, aangezien gewicht vaak verweven is met gezondheid en persoonlijke levensstijl. Echter, de bevindingen van Movisie laten zien dat de negatieve perceptie van overgewicht een significante impact heeft op de kansen en de behandeling van werknemers, en dat er behoefte is aan een herziening van de wetgeving en een verandering in de mentaliteit van werkgevers. De bevindingen passen in een bredere maatschappelijke discussie over body positivity en de acceptatie van diversiteit in alle vormen. **Media perspectief:** De bronnen, allemaal geschreven door Sanne Wolters, benaderen het nieuws op een zakelijke en feitelijke manier. Ze focussen op de resultaten van het onderzoek en de gevolgen voor werknemers. De artikelen benadrukken de noodzaak van bewustwording en actie, zonder een expliciet standpunt in te nemen. De herhaling van de belangrijkste feiten in alle drie de bronnen duidt op de significantie van de bevindingen en de urgentie van het probleem.