Een baanbrekend exoskelet, bestuurd door hersensignalen, maakt het voor een man met een dwarslaesie mogelijk om te lopen door simpelweg aan de beweging te denken, een ontwikkeling die door de TU Delft wordt beschouwd als een wereldprimeur. Deze technologische doorbraak biedt hoop op toekomstige mobiliteit voor mensen met verlammingsverschijnselen en markeert een significante stap voorwaarts in de neurotechnologie.

Wat is er gebeurd?

Daan van der Heyden, een 34-jarige man met een dwarslaesie, heeft deelgenomen aan een test waarbij hij een exoskelet bestuurt door middel van zijn hersensignalen. Het exoskelet, ontwikkeld door studenten van Project March aan de TU Delft, vertaalt Van der Heydens gedachten over lopen direct naar beweging. Tijdens een demonstratie in Leiden, waarbij de elfde versie van het prototype werd gepresenteerd, toonde Van der Heyden aan dat hij met de exoskelet kon lopen door simpelweg aan de beweging te denken, een ervaring die hij omschrijft als "heel bijzonder". Momenteel is het stoppen van de beweging nog afhankelijk van een computercommando, maar de ontwikkeling vertegenwoordigt een cruciale stap richting volledig zelfstandige besturing.

Het exoskelet werkt door middel van elektroden die op een soort badmuts op Van der Heydens hoofd worden geplaatst. Deze elektroden detecteren de hersensignalen die gepaard gaan met de gedachte om te lopen, en zetten deze om in beweging van het exoskelet. Van der Heyden vergelijkt het proces met het fietsen in de lichtste versnelling, waarbij de benen snel op en neer bewegen. Hoewel hij al drie jaar met testversies van het pak werkt, blijft de mogelijkheid om met gedachten beweging te creëren een indrukwekkende ervaring.

De studenten van Project March hebben voortgebouwd op eerdere ontwikkelingen van eerdere teams, waarmee ze een op maat gemaakt exoskelet hebben gecreëerd dat direct reageert op de hersensignalen van de gebruiker. De demonstratie in Leiden markeert de première van deze technologie, die de potentie heeft om de levenskwaliteit van mensen met een dwarslaesie aanzienlijk te verbeteren.

Achtergrond en context

Project March is een studententeam aan de TU Delft dat zich al jaren bezighoudt met de ontwikkeling van exoskeletten. Het project is voortgekomen uit de wens om een oplossing te bieden voor mensen met een beperkte mobiliteit, zoals mensen met een dwarslaesie. De ontwikkeling van exoskeletten is een complex proces dat expertise vereist op het gebied van robotica, biomechanica, neurotechnologie en software engineering. Eerdere versies van het exoskelet waren al in staat om bewegingen uit te voeren, maar de integratie van hersensignalen als besturingsmechanisme is een significante innovatie.

De ontwikkeling van deze technologie past binnen een bredere trend van neurotechnologie, waarbij interfaces tussen de hersenen en computers worden ontwikkeld. Deze interfaces kunnen gebruikt worden voor verschillende toepassingen, zoals het besturen van protheses, het herstellen van verloren functies en het verbeteren van de communicatie bij mensen met een beperking. De huidige ontwikkeling is een belangrijke stap in de richting van meer intuïtieve en natuurlijke manieren om technologie te besturen met de hersenen.

De dwarslaesie die Van der Heyden opliep, heeft hem al negen jaar beperkt in zijn mobiliteit. De mogelijkheid om nu met behulp van het exoskelet te lopen, biedt hem een nieuwe dimensie van vrijheid en onafhankelijkheid. De samenwerking tussen de TU Delft, Project March en Van der Heyden is essentieel geweest voor de ontwikkeling en verfijning van de technologie.

Reacties en gevolgen

Daan van der Heyden zelf beschrijft de ervaring als "heel bijzonder" en benadrukt de emotionele impact van het kunnen bewegen met gedachten. Hij geeft aan dat het nog steeds een gevoel van verwondering oproept om te beseffen dat hij na al die jaren nog steeds met gedachten iets kan bewegen. De studenten van Project March zijn trots op de doorbraak en kijken ernaar uit om de technologie verder te ontwikkelen en te verbeteren.

De ontwikkeling van dit exoskelet heeft potentieel voor een breed scala aan toepassingen, niet alleen voor mensen met een dwarslaesie, maar ook voor andere groepen met een beperkte mobiliteit, zoals mensen met spierziekten of ouderen met een verminderde loopprestatie. De technologie kan ook gebruikt worden in de revalidatie, om patiënten te helpen hun mobiliteit te herstellen.

De volgende stap voor Project March is het verder verfijnen van het exoskelet, met als doel de besturing volledig autonoom te maken en de bewegingen natuurlijker te laten verlopen. Daarnaast wordt er onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om het exoskelet compacter en lichter te maken, zodat het comfortabeler en gemakkelijker te gebruiken is. De ontwikkeling van deze technologie kan de manier waarop we denken over mobiliteit en revalidatie fundamenteel veranderen.