Een revolutionair exoskelet, aangestuurd door hersensignalen, maakt het voor een man met een dwarslaesie mogelijk om door middel van gedachten te lopen, een wereldprimeur die door de TU Delft wordt gepresenteerd. Dit baanbrekende apparaat, ontwikkeld door studenten van Project March, biedt een hoopvolle blik op de toekomst van mobiliteit voor mensen met een beperking.

Wat is er gebeurd?

Daan van der Heyden, een 34-jarige man met een dwarslaesie, heeft de mogelijkheid om te lopen door middel van een op maat gemaakt exoskelet dat wordt aangestuurd door zijn hersensignalen. Het apparaat, ontwikkeld door studenten van Project March aan de TU Delft, vertaalt zijn gedachten direct naar beweging, waardoor hij in staat is om stappen te zetten. De elfde versie van het prototype werd donderdag in Leiden gepresenteerd, waarbij de studenten claimen dat dit een wereldprimeur is op het gebied van hersenbesturing van exoskeletten.

Het exoskelet werkt door elektroden op een soort badmuts te plaatsen die op het hoofd van Van der Heyden worden bevestigd. Deze elektroden detecteren de hersensignalen, die vervolgens worden omgezet in beweging van het exoskelet. Van der Heyden beschrijft het proces als "heel bijzonder", omdat hij de gedachte aan lopen kan oproepen en daardoor de beweging kan initiëren. Momenteel is het stoppen van de beweging nog afhankelijk van een computercommando, maar de studenten werken aan verdere verbeteringen.

Van der Heyden is al drie jaar betrokken bij het project en test verschillende versies van het exoskelet. Hij omschrijft het als een revolutie, ondanks dat hij technisch gezien nog steeds aan het lopen denkt wanneer hij het apparaat gebruikt. Dit markeert een significante vooruitgang in de ontwikkeling van exoskeletten en biedt een nieuwe dimensie aan de mogelijkheden voor mensen met een dwarslaesie.

Achtergrond en context

Project March is een studententeam van de TU Delft dat zich bezighoudt met de ontwikkeling van exoskeletten. Het project bouwt voort op eerdere ontwikkelingen en is een continu proces van verbetering en innovatie. De huidige versie van het exoskelet is een resultaat van jarenlang onderzoek en ontwikkeling, waarbij de studenten voortdurend werken aan het verfijnen van de technologie en het verbeteren van de gebruikerservaring.

Dwarslaesies, veroorzaakt door bijvoorbeeld trauma of ziekte, kunnen leiden tot een verlies van motorische functies in de benen. Exoskeletten bieden een potentiële oplossing voor deze mobiliteitsproblemen, maar de uitdaging ligt in het ontwikkelen van een systeem dat intuïtief en betrouwbaar is. De huidige ontwikkeling, waarbij hersensignalen worden gebruikt om het exoskelet te besturen, is een significante stap voorwaarts in deze richting.

De technologie achter hersenbesturing is een relatief jong vakgebied. Eerdere pogingen om hersensignalen te gebruiken om apparaten te besturen waren vaak omslachtig en vereisten intensieve training. De doorbraak van Project March ligt in de mogelijkheid om de hersensignalen direct te vertalen naar beweging, waardoor de bediening intuïtiever en gebruiksvriendelijker wordt.

Reacties en gevolgen

De presentatie van het exoskelet heeft enthousiaste reacties opgewekt, zowel van de betrokkenen als van buitenaf. Daan van der Heyden zelf beschrijft de ervaring als "heel bijzonder" en benadrukt de emotionele impact van het weer kunnen lopen. Linde de Haan, teammanager van Project March, en de studenten zijn trots op de prestatie en kijken uit naar verdere ontwikkeling en toepassing van de technologie.

De ontwikkeling heeft potentieel voor een breed scala aan toepassingen, niet alleen voor mensen met dwarslaesies, maar ook voor andere groepen met mobiliteitsproblemen, zoals mensen met spierziekten of ouderen. De technologie kan ook worden ingezet in de gezondheidszorg, bijvoorbeeld om revalidatie te ondersteunen, of in de industrie, om zware taken te verlichten.

De volgende stappen voor Project March zijn gericht op het verbeteren van de besturing, het verkleinen en lichter maken van het exoskelet, en het ontwikkelen van een volledig autonoom systeem dat niet afhankelijk is van externe computercommando's. De studenten hopen dat hun werk uiteindelijk zal leiden tot een commercieel product dat toegankelijk is voor een breed publiek.