Een moeder en dochter hebben de afgelopen twintig jaar een unieke traditie in stand gehouden: jaarlijks poseren voor hetzelfde kunstwerk, de Victory Boogie Woogie van Piet Mondriaan, om de groei van de dochter vast te leggen. De bijzondere foto’s vormen een visuele kroniek van een opgroeiend meisje en een bewijs van een onwankelbare band.

De Traditie van de Victory Boogie Woogie

Anne Karine Lemstra (59) begon in 2006 met de traditie toen haar dochter Becca (23) nog een peuter was. Het idee ontstond toen Becca, als driejarige, precies onder de Victory Boogie Woogie paste. Om de groei van haar dochter op een speelse en kunstzinnige manier vast te leggen, besloot Anne Karine om elk jaar een foto te maken van Becca voor het schilderij. De foto’s vormen een collage van verandering, niet alleen in de fysieke gestalte van Becca, maar ook in haar kledingstijl en de gebruikte camera’s.

De traditie is inmiddels een vast onderdeel van hun leven geworden, en de foto’s vormen een unieke documentatie van Becca’s opgroeien. Anne Karine wijst met trots op de verschillende camera's die gebruikt zijn in de loop der jaren, van digitale Sony's tot eerste Nikon modellen, wat een visuele weergave vormt van de technologische vooruitgang. Becca kiest zelf haar kleding uit, wat de foto's een extra dimensie geeft, en reflecteert haar persoonlijke stijl en de trends van elk jaar.

De foto's zijn meer dan alleen een registratie van groei; ze zijn een weerspiegeling van de tijd die verstrijkt en de veranderende interesses van Becca. Er zijn momenten waarop Becca haar hoofd schuin houdt om de lijst te laten zien, een subtiele verwijzing naar haar toenemende lengte. De traditie is een creatieve variant op de traditionele meetstreepjes op de deurpost, een tastbare manier om de jaren te markeren.

De Betekenis van Mondriaan en Kunst

De Victory Boogie Woogie, een iconisch werk van Piet Mondriaan, is een belangrijk element in deze traditie. Het schilderij, dat in 1942 tot stand kwam, is een hoogtepunt in zijn abstracte stijl en staat bekend om zijn geometrische vormen en primaire kleuren. Mondriaan, een Nederlandse kunstenaar, was een belangrijke figuur in de De Stijl-beweging, die streefde naar een universele visuele taal gebaseerd op wiskundige principes.

De keuze voor de Victory Boogie Woogie is niet toevallig. Toen Becca nog jong was, gaf haar vader een poster van het schilderij voor op haar kamer. Dit gaf het schilderij een speciale betekenis voor Becca, waardoor het haar 'eigen' schilderij werd. De associatie met Mondriaan’s werk en de abstracte esthetiek van het schilderij, versterkt de artistieke waarde van de foto’s en geeft de traditie een culturele dimensie.

De traditie van Anne Karine en Becca illustreert de kracht van kunst om een persoonlijke en emotionele connectie te creëren. Het toont aan hoe kunst niet alleen een object van bewondering kan zijn, maar ook een bron van inspiratie en een middel om herinneringen vast te leggen. De foto’s zijn een unieke interpretatie van een meesterwerk en een persoonlijke getuigenis van een moeder-dochter relatie.

De Toekomst van de Traditie

De traditie zal doorgaan tot Becca's toekomstige kind de leeftijd van drie jaar heeft bereikt. Anne Karine en Becca hebben een "groeidoel" vastgesteld, een blauw vierkantje op de foto’s, dat Becca tot nu toe nog niet heeft bereikt. Dit element van competitie en humor voegt een extra laag toe aan de traditie en zorgt ervoor dat het een blijvende bron van plezier en verbinding blijft.

Becca heeft inmiddels aangegeven dat sommige foto’s uit de collage verwijderd mogen worden, een teken dat ze de traditie met een groeiende zelfbewustzijn beleeft. Anne Karine weigert echter om de foto’s te verwijderen, omdat ze de hele reeks als een compleet verhaal beschouwt, een visuele biografie van haar dochter. De traditie is een levend document, dat zich voortzet en evolueert met de tijd.

De foto’s van Anne Karine en Becca hebben de aandacht getrokken en zijn een inspiratiebron geworden voor andere families. Ze laten zien hoe een eenvoudige traditie kan uitgroeien tot iets bijzonders en hoe kunst een krachtig middel kan zijn om de band tussen generaties te versterken. De traditie is een uniek en ontroerend voorbeeld van hoe kunst en persoonlijke relaties elkaar kunnen verrijken.