De Enschese Eric Boers heeft na zestien jaar van diep verdriet en een intens rouwproces innerlijke vrede gevonden, na het verlies van zijn twee kinderen aan de zeldzame kinderkanker neuroblastoom. Zijn persoonlijke verhaal, vastgelegd in het recent uitgegeven boek ‘Jojo van de ziel. Voor als rouw altijd blijft’, werpt een licht op de immense impact van verlies en de lange weg naar acceptatie.
Eric Boers, een 53-jarige man uit Enschede, verloor zestien jaar geleden zijn twee kinderen, Tristen en Bibi, aan neuroblastoom. Tristen overleed in 2010 op de leeftijd van 2,5 jaar, en twee jaar later, in 2012, moest Boers afscheid nemen van zijn zevenjarige dochter Bibi. Dit verlies maakte het gezin Boers uniek in Nederland, aangezien er voor zover bekend nooit eerder een Nederlands gezin tweemaal door deze agressieve vorm van kinderkanker is getroffen. De ervaring heeft Boers diepgaand getekend, leidend tot een periode van intense rouw en een gevoel van zinloosheid.
Na een lange en moeizame zoektocht naar een manier om met het verlies om te gaan, heeft Boers uiteindelijk een gevoel van innerlijke vrede gevonden. Hij beschrijft dit proces als een ‘jojo’ van emoties, waarbij hij herhaaldelijk viel en weer opstond. Boers deelt openhartig over de donkere periodes waarin hij zich wanhopig voelde en zelfs overwoog om niet meer te leven, niet omdat hij het leven niet meer wilde, maar omdat de pijn te overweldigend was.
Om zijn ervaringen te verwerken en te delen, schreef Boers een boek, ‘Jojo van de ziel. Voor als rouw altijd blijft’. Het schrijven van het boek was een langdurig proces dat tien jaar in beslag nam, waarbij hij worstelde met de juiste woorden om zijn gevoelens te beschrijven. Het boek is een persoonlijke reflectie op rouw, verlies en de zoektocht naar betekenis in een leven dat plotseling getekend werd door immense verdriet.
Neuroblastoom is een zeldzame en agressieve vorm van kinderkanker die voornamelijk voorkomt bij jonge kinderen. De ziekte ontstaat in de neuroblastische cellen, die zich normaal gesproken ontwikkelen tot zenuwcellen. De oorzaak van neuroblastoom is vaak onbekend, en de behandeling kan intensief en belastend zijn voor zowel het kind als het gezin. De prognose voor kinderen met neuroblastoom varieert afhankelijk van het stadium van de ziekte en de reactie op de behandeling.
Voor Bibi Boers was er een sprankje hoop toen er een speciale behandeling in de Verenigde Staten beschikbaar kwam, die op dat moment nog niet in Nederland werd aangeboden. De familie en vele anderen in het land leefden mee met de hoop dat Bibi zou genezen. Helaas overleed Bibi onverwacht voordat ze de mogelijkheid kreeg om naar de VS te reizen voor de behandeling. Dit versterkte het gevoel van verlies en onmacht bij Eric Boers en zijn toenmalige vrouw.
De ervaring van Eric Boers benadrukt de emotionele tol die kinderkanker eist van families. Rouwprocessen zijn complex en individueel, en er is geen universele manier om met verlies om te gaan. Het gebrek aan adequate ondersteuning en begeleiding bij rouw wordt vaak aangekaart door nabestaanden, zoals Boers zelf aangeeft: "Op school leer je niet hoe je moet rouwen."
De publicatie van Boers’ boek ‘Jojo van de ziel. Voor als rouw altijd blijft’ heeft veel aandacht en empathie opgewekt. Lezers waarderen de openhartigheid en eerlijkheid waarmee Boers zijn persoonlijke verhaal deelt. Het boek wordt gezien als een bron van troost en herkenning voor andere mensen die rouwen om het verlies van een dierbare.
Boers hoopt met zijn boek andere mensen te inspireren en te helpen om hun eigen rouwproces te doorstaan. Hij benadrukt dat rouw een langdurig proces is zonder duidelijke eindstreep. "Rouw heeft geen finishlijn," zegt hij, wat aangeeft dat het belangrijk is om jezelf de ruimte te geven om te rouwen en om steun te zoeken wanneer dat nodig is.
De ervaring van Boers heeft hem ertoe aangezet om zich meer te verdiepen in de begeleiding van rouwenden. Hij is van plan om in de toekomst workshops en lezingen te geven over rouwverwerking en om andere families te ondersteunen die met kinderkanker te maken hebben. Zijn verhaal is een krachtige herinnering aan de veerkracht van de menselijke geest en de kracht van verbinding in tijden van verdriet.
