De zeventienjarige Pepijn Stratmann, die zaterdag jarig is, laat zien dat een beperking je niet hoeft te stoppen om een positieve impact op de maatschappij te hebben, door middel van vrijwilligerswerk en het verspreiden van vrolijkheid. Met een groot hart en een zeldzame chromosoomafwijking, brengt hij vreugde naar zijn omgeving, van het bakken van cake tot het bespelen van zijn draaiorgel.

Wie is Pepijn Stratmann?

Pepijn Stratmann wordt binnenkort achttien en is een jongeman met een unieke combinatie van eigenschappen: een groot hart en een zeldzame chromosoomafwijking. Deze afwijking uit zich onder andere in een reflex waarbij hij zijn handen tot knuistjes balt en ermee onder zijn ogen wrijft, een teken van enthousiasme volgens zijn ouders, Frank Stratmann en Claudia van Hulst. Ondanks de uitdagingen die deze afwijking met zich meebrengt, bloeit Pepijn op wanneer hij zich omringt met mensen en is hij bijna altijd vrolijk, alhoewel hij ook de gebruikelijke puberachtige momenten kent.

Zijn ouders beschrijven hem als iemand die energie geeft en een bron van vrolijkheid is voor iedereen om hem heen. Dit werd recent erkend met de overhandiging van een Ketelbinkie-lintje door de gemeente, een eerbetoon aan zijn inzet voor de gemeenschap. De overhandiging was een verrassing, georganiseerd door zijn ouders die hem met een smoes naar het gemeentehuis lokten, waar hij uitbundig zwaaide naar de aanwezige ambtenaren die hem allemaal kennen.

De inzet voor de gemeenschap

Pepijn is een bekend gezicht in Vlaardingen, waar hij regelmatig met zijn draaiorgel op lokale evenementen te vinden is. Tijdens de Haring en Bier Wandeltocht, een jaarlijkse traditie, stond hij achter zijn orgel en bracht hij de vermoeide wandelaars op vrolijkheid, zoals burgemeester Frederik Zevenbergen later beschreef. Zijn inzet reikt verder dan het bespelen van zijn orgel; hij helpt actief in de gemeenschap door bijvoorbeeld cake te bakken en eieren te verzamelen voor goede doelen.

Tijdens de coronapandemie zette Pepijn zich in door met zijn draaiorgel op te treden bij verpleeg- en verzorgingstehuizen, waar hij eenzame ouderen een moment van afleiding en vreugde bood. Hoewel het orgel voornamelijk Duitse schlagers speelt, wat niet altijd de populairste muziek is in Vlaardingen, weet hij toch de harten van de mensen te veroveren. Zijn vader, Frank Stratmann, erkent de humoristische kant van deze muzikale keuze.

Reacties en erkenning

De inzet van Pepijn is breed erkend in de gemeenschap. Burgemeester Zevenbergen prees hem om zijn positieve energie en de manier waarop hij mensen opbeurt. De overhandiging van het Ketelbinkie-lintje is een officiële erkenning van zijn vrijwilligerswerk en de bijdrage die hij levert aan de leefbaarheid van Vlaardingen. Zijn ouders zijn trots op de manier waarop hun zoon omgaat met zijn beperking en zich inzet voor anderen.

De reacties op Pepijn’s inzet zijn overwegend positief en inspirerend. Hij wordt gezien als een voorbeeld van hoe je ondanks persoonlijke uitdagingen een positieve impact op de wereld kunt hebben. Zijn verhaal laat zien dat vrijwilligerswerk en een glimlach een groot verschil kunnen maken in de levens van anderen.