PFAS-strijder Joop (73) krijgt na zijn dood eigen bord tegenover Chemours: ‘Uniek moment in de geschiedenis’

Een ongebruikelijk eerbetoon is dinsdag onthuld in Sliedrecht: een gedenkbord en een opstappunt vernoemd naar de overleden Joop Keesmaat, een fervent strijder tegen de PFAS-vervuiling veroorzaakt door Chemours. Dit moment markeert een uniek eerbetoon aan een man die voor velen het gezicht werd van het verzet tegen de schadelijke stoffen, en is de eerste keer dat een inwoner in de gemeente een dergelijk eerbetoon ontvangt. ## De onthulling in Sliedrecht Dinsdag kwamen familieleden, medestanders, inwoners van Sliedrecht en lokale bestuurders bijeen om het gedenkbord en het opstappunt te onthullen. Burgemeester Jan de Vries omschreef het moment als een "uniek moment in de Sliedrechtse geschiedenis", een erkenning voor de bijzondere rol die Keesmaat speelde in de gemeenschap. Het eerbetoon is geplaatst tegenover de Chemours-fabriek, de plek waar Keesmaat zich jarenlang met hart en ziel tegen de uitstoot van schadelijke stoffen verzette. De onthulling werd gezien als een erkenning voor de inspanningen van Keesmaat, die samen met Kees van der Hel vanaf 2016 de aandacht vestigde op de PFAS-vervuiling. Terwijl overheidsinstanties, bedrijven en toezichthouders zich bezighielden met rapporten en onderzoeken, hield Keesmaat de focus op de menselijke impact van de vervuiling. Hij maakte de problematiek toegankelijk en benadrukte de dagelijkse risico’s voor omwonenden, zoals het inademen van verontreinigde lucht en het spelen van kinderen op besmette grond. Het opstappunt en het gedenkbord zijn een tastbare herinnering aan de strijd die Keesmaat voerde en de impact die hij had op de gemeenschap. Het is een erkenning van de waarde van lokale betrokkenheid en de noodzaak om de stem van de inwoners te laten horen in kwesties die hun gezondheid en leefomgeving bedreigen. ## PFAS en de strijd van Joop Keesmaat PFAS, of per- en polyfluoralkylstoffen, zijn een groep synthetische chemicaliën die al decennialang in verschillende producten worden gebruikt, van pannenkoekmix tot brandblussers. Deze stoffen zijn persistent in het milieu en het menselijk lichaam, en worden daarom ook wel ‘forever chemicals’ genoemd. Ze kunnen zich ophopen in de bodem, het water en de voedselketen, en zijn in verband gebracht met diverse gezondheidsproblemen, waaronder immuunproblemen en bepaalde vormen van kanker. De Chemours-fabriek in Dordrecht, voorheen onderdeel van DuPont, is een belangrijke bron van PFAS-vervuiling in de regio. De fabriek heeft jarenlang deze chemicaliën geproduceerd en gebruikt, wat heeft geleid tot een wijdverbreide besmetting van de omgeving. De uitstoot heeft geleid tot een groot aantal betrokkenen, waaronder inwoners van Sliedrecht en Dordrecht, die zich zorgen maken over hun gezondheid en de veiligheid van hun kinderen. Joop Keesmaat, een 73-jarige inwoner van de regio, werd een bekend gezicht in de strijd tegen de PFAS-vervuiling. Hij organiseerde bijeenkomsten, schreef brieven aan politici en sprak met de media om de aandacht te vestigen op de problematiek. Zijn inzet was niet gericht op abstracte cijfers of complexe rapporten, maar op de concrete gevolgen voor de mensen die dagelijks in de omgeving wonen. Hij zag de vervuiling als een direct gevaar voor de gezondheid van de kinderen en de toekomst van de gemeenschap. ## Reacties en de bredere context De onthulling van het gedenkmonument en het opstappunt werd positief ontvangen door de gemeenschap. Familieleden en medestanders van Keesmaat spraken hun dank uit voor de erkenning van zijn inspanningen. Burgemeester De Vries benadrukte het belang van lokale betrokkenheid en de noodzaak om de stem van de inwoners te laten horen in kwesties die hun leefomgeving bedreigen. De zaak-Chemours is niet geïsoleerd. In Nederland en wereldwijd zijn er meerdere gevallen bekend van PFAS-vervuiling veroorzaakt door industriële activiteiten. De Nederlandse overheid heeft maatregelen genomen om de uitstoot van PFAS te verminderen en de vervuiling op te ruimen, maar de aanpak wordt door velen als te traag en te weinig effectief beschouwd. De zaak Keesmaat en Chemours onderstreept de noodzaak van een strenger toezicht op industriële activiteiten en een betere bescherming van de volksgezondheid. De strijd van Keesmaat heeft bijgedragen aan een groter bewustzijn van de problematiek en heeft de druk op de overheid en bedrijven verhoogd om actie te ondernemen. Zijn erfenis leeft voort in de inzet van anderen die zich willen blijven verzetten tegen de vervuiling en vechten voor een schone en veilige leefomgeving.