[Krachtige leadparagraaf] Kimberly (34), een medewerker die vijf jaar lang heeft meegewerkt aan de opknap van een verlaten gebouw in Gein, heeft besloten h...
[Krachtige leadparagraaf] Kimberly (34), een medewerker die vijf jaar lang heeft meegewerkt aan de opknap van een verlaten gebouw in Gein, heeft besloten haar werk te beëindigen. Ze zegt dat de voortdurende strijd tegen vervallen en verwaarlozing in het gebouw haar mentale gezondheid heeft aantasten en dat het ‘gewoon geen zin’ heeft.
Het gebouw in Gein, dat sinds de jaren ’80 leegstaat, was oorspronkelijk een psychiatrisch ziekenhuis dat in de jaren ’70 een slechte reputatie had gekregen vanwege slechte behandelingen en overbelasting. Sinds de sluiting is het complex een symbool geworden van de complexe geschiedenis van de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. Kimberly, die als vrijwilliger en later als professionele opknapwerker is begonnen, was een van de weinige mensen die zich erin had geworpen om het gebouw te herstellen. Ze had de taak om vervallen delen te saneren, historische documenten te bewaren en contact te leggen met eindverantwoordelijken van het ziekenhuis.
Tijdens haar werk kwam ze regelmatig in aanraking met de geschiedenis van het gebouw, waaronder verhalen over patiënten die in de jaren ’60 en ’70 werden behandeld met onethische methoden. Voor Kimberly was het een mix van uitdaging en verantwoordelijkheid. Ze beschreef het als ‘een soort archeologische missie’ om het verleden te herstellen, maar ook als een ‘oneindige strijd’ tegen de natuur en de tijd.
Kimberly’s beslissing om te stoppen komt na jaren van intensieve inspanningen, maar ook na een toenemende gevoel van hopeloosheid. Ze vertelde dat het werk fysiek en mentaal uitputtend was, vooral omdat het gebouw in slechte staat was en er weinig financiële ondersteuning was voor de herstelwerken. ‘Elke keer dat ik dacht dat we iets hadden bereikt, zag ik weer een muur instorten of een vloer verdwijnen,’ zei ze.
Daarnaast kritiseerde ze de systematische ondersteuning die het gebouw ontving. ‘Er is geen geld voor een echte herstelplanning, alleen voor tijdelijke oplossingen,’ aldus Kimberly. Ze noemde het ‘een kringloop van onzekerheid’ waarin vrijwilligers en werknemers telkens weer werden gedwongen om te improviseren. Volgens haar is het gebouw een ‘spiegel van de geestelijke gezondheidszorg in Nederland’, waarin verleden en heden elkaar blijven beïnvloeden.
Kimberly’s vertrek heeft gevolgen voor het gebouw en de pogingen om het te herstellen. De gemeente Gein heeft al aangegeven dat het complex een cultureel erfgoed is, maar er is nog geen concreet plan voor een langdurige opknap. Experts waarschuwen dat het gebouw zonder actie snel volledig verloren gaat aan de elementen.
De beslissing van Kimberly heeft ook een emotionele impact op de lokale gemeenschap. Ze was een van de weinige mensen die zich actief had ingezet voor het gebouw, en haar vertrek wordt gezien als een ‘verlies aan moed’. Volgens een lokale historicus is het gebouw ‘meer dan een stukje beton; het is een getuigenis van een belangrijke periode in de geschiedenis van de geestelijke gezondheidszorg’.