Column Sjoerd Mossou | Het is geen toeval dat Trump zich nog bij geen enkele WK-wedstrijd in een stadion vertoonde

## Donald Trump vermijdt WK-stadions: een bewuste keuze in een wereld van corruptie en sportswashing Het feit dat voormalig Amerikaans president Donald Trump tijdens het huidige WK voetbal in Australië en Nieuw-Zeeland niet één keer in een stadion is verschenen, is geen toeval. Columnist Sjoerd Mossou stelt in een recente analyse dat deze afwezigheid een symptoom is van een dieperliggende trend: de openlijke corruptie en schoffering van de wereld door Donald Trump, de Verenigde Staten en de FIFA, de internationale voetbalbond. Het toont aan hoe WK’s steeds vaker worden ingezet voor politieke en economische doeleinden, vaak ten koste van de integriteit van de sport. De afwezigheid van Trump is opvallend, gezien zijn eerdere interesse in sportevenementen en zijn neiging om zich te laten zien bij prestigieuze bijeenkomsten. Mossou trekt een vergelijking met eerdere WK’s, zoals dat van 2018 in Rusland en 2022 in Qatar, waar de gastlanden gretig gebruik maakten van de gelegenheid om hun imago te verbeteren. In Moskou versoepelde president Vladimir Poetin het visumbeleid om een grootschalige internationale aanwezigheid te faciliteren, terwijl Qatar gratis openbaar vervoer en medische noodhulp aanbood aan bezoekers. Deze acties, aldus Mossou, dienden als een vorm van ‘sportswashing’, waarbij de reputatie van een land of regime wordt gepolijst door middel van sportevenementen. De huidige situatie in Australië en Nieuw-Zeeland is echter anders. Het WK staat volgens Mossou voor een "unieke vorm van omgekeerde sportswashing." Dit suggereert dat de FIFA en betrokken partijen niet langer proberen de indruk te wekken dat alles perfect is, maar juist openlijk hun eigen belangen nastreven, ongeacht de gevolgen voor de sportieve integriteit en de perceptie van de wereld. De weggemoffelde rode kaart van Folarin Balogun, een Nigeriaanse aanvaller, wordt door Mossou aangehaald als een voorbeeld van een sportieve schande die het gebrek aan eerlijkheid en transparantie binnen het voetbal illustreert. De historische context van WK’s als instrument voor politieke en economische doeleinden is lang en complex. Al sinds de eerste WK’s in 1930 zijn landen en regimes de kans aangegrepen om de sport te gebruiken om hun prestige te vergroten en hun invloed uit te oefenen. De keuze van Qatar als gastland voor het WK van 2022, ondanks zorgen over mensenrechten en de arbeidsomstandigheden van gastarbeiders, was een duidelijk voorbeeld van hoe economische en politieke belangen de sportieve idealen kunnen overschaduwen. De FIFA, onder leiding van president Gianni Infantino, is in het verleden herhaaldelijk verwikkeld geweest in corruptieschandalen, wat de geloofwaardigheid van de organisatie verder ondermijnt. De afwezigheid van Trump is wellicht een teken dat zelfs hij zich bewust is van de toenemende cynisme en de afnemende waarde van het gebruik van sportevenementen voor PR-doeleinden. Zijn eerdere betrokkenheid bij sport, vaak gekenmerkt door zelfpromotie en het uitbuiten van de populariteit van atleten, lijkt nu te botsen met de openlijke corruptie en de schoffering van de wereld die Mossou beschrijft. De implicaties van deze ontwikkeling zijn significant. Het kan betekenen dat de FIFA steeds minder controle heeft over de manier waarop het WK wordt gepresenteerd en dat de kritiek van buitenaf steeds luider wordt. Het kan ook leiden tot een afname van de interesse van sponsors en toeschouwers, wat de financiële basis van de FIFA zou kunnen ondermijnen. De toekomst van het WK als een sportevenement dat de wereld samenbrengt, staat op het spel. De analyse van Mossou roept de vraag op of de FIFA en andere sportorganisaties in staat zijn om hun reputatie te herstellen en de integriteit van de sport te beschermen. Het vereist een fundamentele herziening van de manier waarop sportevenementen worden georganiseerd en beheerd, met meer transparantie, verantwoording en een grotere focus op de waarden van eerlijkheid en respect. De afwezigheid van Donald Trump bij het WK is wellicht een symptoom, maar de behandeling van de onderliggende ziekte – de corruptie en de schoffering van de wereld – is essentieel voor de toekomst van de sport. **Kernfeiten:** * Donald Trump is tijdens het WK in Australië en Nieuw-Zeeland niet in een stadion verschenen. * Columnist Sjoerd Mossou stelt dat dit een bewuste keuze is, gezien de corruptie binnen de FIFA en de Verenigde Staten. * Eerdere WK’s (Rusland 2018, Qatar 2022) werden gebruikt voor 'sportswashing' door de gastlanden. * Het huidige WK wordt gezien als een vorm van "omgekeerde sportswashing". * De weggemoffelde rode kaart van Folarin Balogun wordt genoemd als een voorbeeld van sportieve schande. * De FIFA is in het verleden herhaaldelijk verwikkeld geweest in corruptieschandalen. * De afwezigheid van Trump kan een teken zijn van toenemend cynisme over het gebruik van sport voor PR-doeleinden. * De toekomst van het WK als een verbindend sportevenement staat op het spel. **Achtergrond:** De analyse van Mossou plaatst het huidige WK in een langere context van politisering en commercialisering van de sport. WK’s zijn altijd al gebruikt als instrumenten voor politieke en economische doeleinden, maar de toenemende openlijkheid van corruptie en de afnemende geloofwaardigheid van de FIFA hebben de situatie verergerd. De afwezigheid van Donald Trump is een symptoom van deze bredere trend en roept de vraag op of de sport nog steeds in staat is om de waarden van eerlijkheid, respect en verbinding te vertegenwoordigen. De discussie over sportswashing en de verantwoordelijkheid van sportorganisaties is actueler dan ooit. **Media perspectief:** Mossou’s column in een Nederlandse nieuwsbron benadrukt de kritische blik op de FIFA en de politieke dimensies van het WK. De focus ligt op de corruptie en de afwezigheid van Trump als een teken van een dieperliggende malaise. Andere media kunnen de afwezigheid van Trump wellicht anders interpreteren, bijvoorbeeld als een teken van afnemende interesse in het WK of als een persoonlijke keuze zonder grotere betekenis. Echter, Mossou’s analyse biedt een genuanceerd perspectief dat de complexiteit van de situatie belicht en de noodzaak van verandering benadrukt.